Nekklachten komen evenals lage-rugpijn vaak voor. Bijna 80% van de mensen heeft wel eens last (gehad) van nek- of rugklachten. Ook hier is het van belang intensief naar de oorzaak te zoeken. Een multidisciplinaire benadering van de klachten is zeer gewenst.

Nekpijn kan verschillende oorzaken hebben:
- Degeneratieve veranderingen van de wervelkolom (slijtage).
- Osteoporose.
- Whiplash.
- Fracturen als gevolg van ongevallen.
- Hernia.
- Verhoogde spierspanning van de nekspieren.
- Afgeleide pijn'. Bij hoge bloeddruk kan nekpijn ontstaan; pijn als gevolg van angina pectoris kan naar de nek uitstralen.

De therapie moet plaatsvinden na nauwkeurig onderzoek. Behandeling met medicijnen vindt plaats volgens het stappenplan (zie hoofdstuk 'Algemene behandelingsmethoden van pijn').
TENS is geschikt voor de behandeling van pijn van neurogene (zenuwgerelateerde) en myogene (spierweefselgerelateerde) aard.
Men kan zenuwblokkades verrichten om diagnostische, prognostische of therapeutische redenen. Bij verhoogde spierspanning kan men triggerpoint-injecties geven in combinatie met fysiotherapie. Rf-laesies kunnen na een succesvolle proefblokkade met een verdovende vloeistof uitgevoerd worden bij de gewrichtjes van de wervelkolom ('acetdenervatie') of bij de uittredende zenuwbanen ('rhizotomie').

Speciale aandacht verdient de patiënt die lijdt aan chronische pijn als gevolg van een whiplashtrauma. De verschijnselen van chronische pijn gaan vaak samen met klachten over moeheid, emotionele labiliteit (snel vrolijk, snel ontroerd), geheugenstoornissen en slaapstoornissen. Deze klachten moeten dan ook multidisciplinair behandeld worden. Voor verbetering van de slaap en het verminderen van de vaak verhoogde spierspanning kunnen TENS en benzodiazepinen, en speciaal rivotril (Clonazepam) worden voorgeschreven.